kwatery w Polsce

wczasy, wakacje, urlop

KAMIEŃ POMORSKI

19 kwiecień 2013r.

Kamień Pomorski Do kamienia pomorskiego panuje duży ruch, bowiem w okolicy Kamienia Pomorskiego znajduje się wiele znanych kąpielisk morskich. W kierunku centrum miasta idziemy ul. Jedności Narodowej, przy której wznoszą się domy z przełomu XIX i XX w. Ulica jest wysadzona drzewami szwedzkiej jarzębiny (różnią się one od jarzębiny pospolitej kształtem liści). Po kilku minutach dochodzimy do niewielkiego placyku na skrzyżowaniu ulic, przy którym znajduje się bar mleczny. W kierunku wsch. biegnie ul. Armii Czerwonej, wiodąca do Dziwnowa i Po-bierowa, przy niej czynna jest duża mleczarnia (sery, lody, mleko zgęszczone). Na pobliskim zieleńcu stoi niewielka rzeźba nawiązująca do muzycznych ambicji Kamienia Pomorskiego. Tu też znajduje się stacja benzynowa oraz apteka. Idziemy na pn. ul. A. Mickiewicza. Po lewej stronie restauracja "Steńka". Dawniej w rejonie tej ulicy znajdował się kirkut (cmentarz żydowski). Należy tu dodać, że w Kamieniu jeszcze w początkach bieżącego wieku mieszkało wielu Żydów i mieli oni swoją bóżnicę. Idąc ul. A. Mickiewicza mijamy po lewej stronie wzniesienie Żalnik, a po prawej rozległą dzielnicę sanatoryjną. Na Żal-niku, secesyjny pałacyk dawnego starostwa (obecnie obiekt należy do uzdrowiska), a przy nim pomnik ku czci poległych za polskość tych ziem. Na pomniku daty: 967 r. (data zajęcia tych obszarów przez Mieszka I)" oraz 1945 r. (data wyzwolenia Kamienia). Po przeciwnej stronie ulicy zabudowania uzdrowiska: obiekty hotelowe, pływalnia lecznicza, klub zdrojowy, stołówka i zakład przyrodoleczniczy oraz rozległy park. W parku znajduje się "słona studzienka" z solanką będącą podstawą kamieńskiego lecznictwa. Dojście do centrum dzielnicy uzdrowiskowej ul. Wojska Polskiego i W. Lenina. Wędrujemy nadal na pn. w kierunku podgrodzia katedralnego (zwanego też kapitulnym). Ul. S. Żeromskiego skręcamy w lewo i osiągamy pl. Katedralny. Podgrodzie kapitulne stanowiło przez wieki samodzielną część miasta, posiadającą własny system obronny. Do dziś zachowała się część murów obronnych od strony Zalewu Kamieńskiego. Podgrodzie przylega do Starego Miasta. Przy placu katedralnym — dawnym słowiańskim placu targowym — znajduje się wiele zabytków: katedra, pałac biskupi, kuria dziekańska i potężny gmach szkoły zbudowany z czerwonej cegły na początku XX w. Na placu rosną piękne stare drzewa. Katedra św. Jana Chrzciciela to jeden z najcenniejszych zabytków całego Pomorza Zachodniego. Jest to budowla ro-mańsko-gotycka o bardzo bogatym wyposażeniu wnętrźk Jej wznoszenie rozpoczęto w 1170 r., a rozbudowę w stylu gotyckim prowadzono na przełomie XIV i XV w. Katedra ma kształt krzyża łacińskiego z nawą poprzeczną (transeptem), dwoma kruchtami, zakrystią i kapitularzem, wirydarzem oraz skarbcem. Wieża zbudowana w 1934 r. jest trzecią z kolei (poprzedziły ją: gotycka z XIV w., przebudowana później w duchu baroku oraz neogotycka z XIX w.). Katedra od około 30 lat jest konserwowana i ciągle prowadzi się tutaj prace badawcze. Stojąc na placu katedralnym oglądamy pd. ścianę świątyni, w której dawniej znajdowało się główne wejście. Ta strona katedry jest najbardziej reprezentacyjna. Można tu podziwiać gotycką attykę, maleńką Kocią Wieżę oraz romańską kruchtę, vv której znajduje się cenny wewnętrzny portal i wczesno-gotycka rzeźba "Adoracja Baranka". Zachowane romańskie partie z XII i XIII w. to półokrągła ceglana absyda, zakrystia z rzeźbionym portalem i starą polichromią oraz granitowy portal (od strony zalewu). Katedrę obchodzimy dokoła, a następnie przez kruchtę pod wieżą wchodzimy do wnętrza. W kruchcie tablica ze szczegółowym opisem dziejów świątyni. Kościół trzynawowy, po każdej stronie sześć filarów (łącznie dwanaście, bo tylu było apostołów). Nawy wzniesiono w XIV w. Idąc w kierunku wielkiego ołtarza mijamy transept (nawę poprzeczną). Po prawej stronie w końcu transeptu kruchta główna, tzw. paradyż, ze wspomnianym już cennym portalem romańskim i rzeźbą "Adoracja Baranka". Prezbiterium z romańską absydą z przełomu XII i XIII 'w. We wnętrzu katedry znajduje się, bardzo wiele szczególnie cennych zabytków, z których omówiono w przewodniku tyiko ważniejsze. W półokrągłej romańskiej absydzie późnogotycki ołtarz z 1520 r., bogato rzeźbiony. Na sklepieniu zabytkowa polichromia. Po lewej stronie wejście do zakrystii (uwaga na romański portal), a po prawej do kapitularza — wielkiej sali obrad opartej o jedną kolumnę. W prezbiterium dębowe gotyckie stalle (długie ozdobne ławy) z XIV w. z liściowym ornamentem. W transepcie kamienna gotycka chrzcielnica z XV w. otoczona barokową kratą, ufundowaną przez jednego z tytularnych biskupów kamieńskich, księcia Bogusława Ernesta Croya. Był on synem księżnej Anny, siostry ostatniego władcy Pomorza Zachodniego — Bogusława XIV. Ze względu na swą funkcję obdarował świątynię licznymi dziełami sztuki (na kracie widnieją jego inicjały). W łuku tęczowym wspaniały krucyfiks z XV w. z bardzo charakterystycznymi "pąkami życia" wyrastającymi z krzyża. Po prawej stronie transeptu barokowy ołtarz z Trzęsacza (z 1673 r.). Został on tutaj przewieziony w końcu XIX w., gdy morze zaczęło porywać gotycki kościół w Trzęsaczu (jego fragmenty jeszcze stoją na wysokim klifie). W ołtarzu widać wpływy kultury skandynawskiej (zarówno Chrystus, jak i apostołowie ubrani są jak dostojnicy szwedzcy, bowiem dzieło to zostało wykonane w czasie, gdy te ziemie należały do Szwecji). Z transeptu można przejść do skarbca katedralnego założonego w 1270 r., znajdującego się na piętrze zabudowań wi-rydarza. Jest to kilka gotyckich sal, w których znajduje się wiele zabytków związanych z przeszłością katedry i miasta Kamienia, między innymi inkunabuły (bardzo stare druki), szkice i rysunki, zabytki sztuki kościelnej, ceramika itp. Kamieński skarbiec należał do szczególnie cennych, niestety podczas II wojny światowej, w czasie ewakuacji w 1945 r., zgromadzone tutaj zabytki z X—XVII w. zaginęły i dotychczas nie zostały odnalezione. W nawie głównej szczególną uwagę zwraca barokowa ambona z 1633 r., fundacji księcia Croya. W kaplicy kolatorskiej (zwanej też kaplicą rady miejskiej) znajduje się ołtarz przywieziony w 1945 r. przez osadników z Brzozdowiec (archidiecezja lwowska), a w nim obraz przedstawiający Ukrzyżowanie z Matką Boską, pochodzący z XVIII w.

ocena 3,6/5 (na podstawie 14 ocen)

wczasy, przyroda, KAMIEŃ POMORSKI, wakacje, wczasy, plaża, spacery, pomorze